“Wees op je hoede, altijd”

Magda en Inez werken bij een woningbouwvereniging en worden bedreigd door één van de bewoners.

 

‘Alles wat goor is, gooi ik van het balkon. Tja. Dat klopt.’ Bosma kijkt ons aan en plukt wat aan zijn baard. ‘En nu ik eens goed ruik, vind ik jullie ook maar een goor stel wijven.’ Hij zet een stap naar voren.

 

‘Luister Karel’, probeert Inez, zijn bedreiging negerend. ‘De klachten over jullie lopen almaar op. Stop gewoon met al je afval naar beneden gooien, inclusief je lege flessen.’

 

Hij gaapt overdreven. Krabt aan zijn arm. ‘Rot op met je belerende woordjes of ik mieter je zo tussen de flessen.’ Hij staat inmiddels zo dicht bij ons dat ik zijn lichaamsgeur ruik.

 

‘Goed. Dit is de laatste waarschuwing. De volgende keer schakelen we de autoriteiten in.’ Ik ben er klaar mee. Vriendelijkheid helpt niet. Ik knik naar Inez dat we vertrekken, maar hij duwt zijn buik tegen mijn lijf. ‘Jij bent de goorste denk ik.’ ‘Kom Magda, we gaan.’ Inez zet een stap naar achteren maar Bosma zorgt er nu voor dat we het trappenhuis niet meer in kunnen. Ik zie dat ze haar hand onder haar jas houdt. Ik denk dat ze de noodknop heeft geactiveerd. De centralist luistert nu mee en zal de politie sturen indien dit nodig is.

 

Ik vind je en maak je stuk….

 

‘Zo.. Magda…’, Bosma pakt mijn map uit mijn handen en bladert met zijn dikke vingers erdoorheen. ‘Magda Leenders is het?’ Hij leest met dichtgeknepen ogen mijn naam voor uit het dossier. Ik rits mijn map uit zijn handen. Hij is niet onder de indruk. ‘Magda.. als je kinderen hebt, zou ik nu maar heel goed op ze gaan letten, vrouwtje…’ Zijn stem klinkt angstaanjagend en zijn neus raakt bijna de mijne. ‘Misschien vallen die zomaar spontaan ergens uit een raam of nog erger.. misschien rijdt er zomaar iemand over hen heen of over jou.. ik bijvoorbeeld.’ Hij houdt mijn blik vast. Ik moet bijna overgeven.

 

We zijn veilig

 

‘Karel Bosma. Bedreig je haar?’ Inez verheft haar stem. Hij grijnst. ‘Ja Magda…wees op je hoede. Altijd. Ik vind je en maak je stuk…’ Hij gaapt opnieuw. ‘En nu oprotten, mijn afval moet van het balkon.’ Hij doet een stap opzij en we kunnen weg. Inez meldt al in het trappenhuis aan de alarmcentrale dat we veilig zijn.

 

Een kwartier later schudt de dienstdoende agent somber zijn hoofd. ‘Aangifte doen van een bedreiging is echt moeilijk. Het blijft zijn woord tegenover die van jullie. Een officier van justitie zal de zaak mogelijk niet eens voor laten komen.’ Ik kijk Inez aan en moet plots denken aan haar alertheid om de noodknop in te duwen. ‘Verandert het als we opnames hebben van het gesprek?’ De agent knikt langzaam. ‘Dat zou de zaak heel anders maken…’

 

Magda en Inez werken als objectbeheerders bij een woningbouwvereniging in het midden van Nederland. Dankzij de mobiele noodknop van Secure2Go konden ze met behulp van een opname van de alarmcentrale aangifte doen. Bosma werd veroordeeld tot een werkstraf en heeft aan Magda een schadevergoeding moeten betalen. Op verzoek van de geïnterviewden zijn de namen gefingeerd.



Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies.